ห้องขังเดี่ยวสร้างด้วยอิฐ

ในช่วงปลายสมัยเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) เรือนจำอาบาชิริเริ่มรับผู้ต้องขังจากเรือนจำในภูมิภาคฮอนชูซึ่งมีทักษะด้านการทำอิฐ อิฐที่เผาขึ้นโดยผู้ต้องขังเหล่านี้ถูกนำมาใช้ในการก่อสร้างกำแพง ประตู คลังเก็บของ ห้องขังเดี่ยว และสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ ภายในเรือนจำ

ห้องขังเดี่ยวที่แสดงในภาพเป็นห้องที่ไม่มีหน้าต่างและมีประตูสองชั้น กำแพงอิฐมีความหนามากกว่า 40 เซนติเมตร ตามการเปลี่ยนแปลงของกฎระเบียบเรือนจำ ชื่อเรียกของห้องขังเดี่ยวได้เปลี่ยนจาก “ห้องลงโทษ” เป็น “ห้องควบคุมวินัย” และต่อมาเป็น “ห้องคุ้มครอง”

ในสมัยเมจิ กฎระเบียบเรือนจำกำหนดว่าผู้ต้องขังที่ฝ่าฝืนกฎจะต้องได้รับโทษรุนแรง เช่น การถูกขังในห้องมืดที่ไม่มีหน้าต่าง การลดปริมาณอาหาร และการให้ใช้เวลาใคร่ครวญตนเอง ห้องขังเดี่ยวที่แสดงในภาพนี้จึงคาดว่าสร้างขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับกฎระเบียบของเรือนจำในสมัยเมจิ